Apollo 17 was de negende bemande Amerikaanse missie naar de maan en de zesde waarbij astronauten op het maanoppervlak landden. Dit document is een fragment uit de Apollo 17 Crew Debriefing for Science van 8 januari 1973, waarin Dick Henry, medeonderzoeker van het ultraviolet-experiment op Apollo 17, bespreekt dat hij onverwachte resultaten zag. • Pages 119-120. „Een van de spannendste resultaten van de röntgenastronomie was het feit dat over de hemel een röntgenachtergrond werd waargenomen die niemand had verwacht, en een deel hiervan is de gammastralingachtergrond waarover Dr. Trombka sprak. Voor UV weet niemand het, maar je weet het nooit totdat je kijkt. Je moet wel rekening houden met deze achtergrond van sterren waarvan we weten dat die er is. Daarom hebben we naar een groot aantal verschillende punten op hoge galactische breedten gekeken, zowel noordelijk als zuidelijk. Het spectrum dat we zien ligt boven deze donkere telling. Met andere woorden: deze abnormaal hoge donkerstroom heeft dat experiment feitelijk niet verstoord. Het spectrum dat we zien, lijkt op het spectrum van een hete ster; we weten echter dat zich binnen ons gezichtsveld geen hete sterren bevonden. Daarom is volgens mij de meest behoudende interpretatie dat wat we zien licht is van hete sterren in het galactische vlak, dat uit het vlak omhooggaat en wordt weerkaatst door interstellair stof. Er zijn echter bepaalde kenmerken van het spectrum die niet met die theorie overeenkomen, en het is op zijn minst mogelijk dat dit extragalactische straling is. Ik kijk erg uit naar de gedetailleerde computerstudie hiervan, maar die zal veel tijd kosten.”