Dit document is een Defense Intelligence Reference Document (DIRD), een technisch referentieformat dat door de Defense Intelligence Agency (DIA) wordt gebruikt om basiskennis over een specifiek onderwerp vast te leggen voor later analytisch gebruik. DIRD's kunnen het best worden gezien als referentie- en syntheseproducten en niet als oorspronkelijk onderzoek. Het is een van de 38 DIRD's die tussen 2009 en 2011 zijn geproduceerd binnen het Advanced Aerospace Weapon System Applications Program (AAWSAP). Omdat de reikwijdte van AAWSAP een breed scala aan ondersteunende onderwerpen toeliet, heeft niet iedere DIRD in de reeks rechtstreeks betrekking op lucht- en ruimtevaartsystemen of toekomstige dreigingsbeoordeling. De volgende samenvatting weerspiegelt de reikwijdte en inkadering van de DIRD op het moment van schrijven en mag niet worden gelezen als een aanwijzing dat de besproken concepten momenteel zijn gevalideerd. Deze DIRD beschrijft “programmable matter” als slimme materialen waarvan de eigenschappen op commando kunnen worden veranderd, waardoor onderdelen van ruimtevaartuigen mogelijk van functie zouden kunnen veranderen via software-updates in plaats van fysieke reparatie of vervanging. Het rapport suggereert dat zulke materialen op termijn verstelbare sensoren, slimme ramen, warmteregeling, energieopwekking, actieve camouflage en systemen die tussen verschillende functies schakelen mogelijk zouden kunnen maken, waardoor ruimtevaartuigen flexibeler en aanpasbaarder worden. Tegelijkertijd presenteert het document het idee als zeer speculatief en benadrukt het grote technische obstakels, waaronder fabricage op extreem kleine schaal, afscherming tegen straling en elektromagnetische interferentie, beheersing van temperatuureffecten, vermindering van componentstoringen en het voorkomen van hacking of kwaadaardige besturing. In het algemeen presenteert het document programmeerbare materie als een veelbelovend langetermijnconcept voor de komende 50 jaar, terwijl het beoordeelt dat eenvoudigere toepassingen op korte termijn, zoals slimme ramen en energiebesparende oppervlaktematerialen, veel realistischer zijn dan de ambitieuzere lucht- en ruimtevaarttoepassingen.