Officieel brondocument aangeboden via de gekoppelde overheidsrelease.
Bekijk oorspronkelijke bronDocumentsamenvatting
- FD-R06-DOC045
- 11/1/10
- Las Vegas, Nevada
- Release 06
Broninformatie
Gerelateerd in deze release
Acties
Over dit document
Dit document is onderdeel van een officiele openbare overheidsrelease en wordt getoond met de beschikbare broninformatie.
Documentmetadata
- 41.13 MB
AI-vertaling
Binnenkort beschikbaarVertaal de tekst van dit document naar de taal van je voorkeur.
Gratis toegang: alleen vertalen.
Beschrijving (officiele bron)
Dit document is een Defense Intelligence Reference Document (DIRD), een technisch referentieformat dat door de Defense Intelligence Agency (DIA) wordt gebruikt om basiskennis over een specifiek onderwerp vast te leggen voor later analytisch gebruik. DIRD's kunnen het best worden gezien als referentie- en syntheseproducten en niet als oorspronkelijk onderzoek. Het is een van de 38 DIRD's die tussen 2009 en 2011 zijn geproduceerd binnen het Advanced Aerospace Weapon System Applications Program (AAWSAP). Omdat de reikwijdte van AAWSAP een breed scala aan ondersteunende onderwerpen toeliet, heeft niet iedere DIRD in de reeks rechtstreeks betrekking op lucht- en ruimtevaartsystemen of toekomstige dreigingsbeoordeling. De volgende samenvatting weerspiegelt de reikwijdte en inkadering van de DIRD op het moment van schrijven en mag niet worden gelezen als een aanwijzing dat de besproken concepten momenteel zijn gevalideerd. Deze DIRD behandelt aneutronische fusievoortstuwing opnieuw, nu meer vanuit systeemperspectief, en stelt dat fusieconcepten met brandstoffen die weinig neutronen produceren, zoals proton-boor of helium-3, aantrekkelijk kunnen worden voor ruimtevoortstuwing omdat ze de behoefte aan afscherming verminderen en mogelijk directe omzetting van energie uit geladen deeltjes naar stuwkracht of energie aan boord ondersteunen. Het rapport behandelt de relevante fusieplasmafysica en richt zich op verschillende kandidaatmethoden voor opsluiting, waarna het die concepten verbindt met mogelijke toepassingen voor voortstuwing in de nabije ruimte, in een baan om de aarde en op interplanetaire schaal. Het presenteert de meest plausibele toepassing op kortere termijn als elektrische of plasmavoortstuwing met zeer hoog vermogen voor satellieten en diepe-ruimtemissies, in plaats van atmosferische vlucht of interstellaire reizen, en benadrukt tegelijk dat grote obstakels blijven bestaan rond ontsteking, langdurige opsluiting, systeemmassa, vermogensverwerking, brandstofopslag, integratie met lancering en end-to-endtechniek.