Dit document is een Defense Intelligence Reference Document (DIRD), een technisch referentieformat dat door de Defense Intelligence Agency (DIA) wordt gebruikt om basiskennis over een specifiek onderwerp vast te leggen voor later analytisch gebruik. DIRD's kunnen het best worden gezien als referentie- en syntheseproducten en niet als oorspronkelijk onderzoek. Het is een van de 38 DIRD's die tussen 2009 en 2011 zijn geproduceerd binnen het Advanced Aerospace Weapon System Applications Program (AAWSAP). Omdat de reikwijdte van AAWSAP een breed scala aan ondersteunende onderwerpen toeliet, heeft niet iedere DIRD in de reeks rechtstreeks betrekking op lucht- en ruimtevaartsystemen of toekomstige dreigingsbeoordeling. De volgende samenvatting weerspiegelt de reikwijdte en inkadering van de DIRD op het moment van schrijven en mag niet worden gelezen als een aanwijzing dat de besproken concepten momenteel zijn gevalideerd. Deze DIRD onderzoekt hoeveel onbemande ruimtevaartuigen één menselijke operator realistisch tegelijk zou kunnen bewaken of besturen, waarbij onderzoek naar luchtverkeersleiding en op afstand bestuurde multi-voertuigsystemen als grove analogieën wordt gebruikt. Het rapport stelt dat de praktische grens sterk afhangt van de complexiteit van de taak: ongeveer 16 toestellen voor eenvoudige bewaking of bestemmingstoewijzing, ongeveer 7 voor middelmatig complexe piloot- of missietaken en ongeveer 4 voor complexe heterogene operaties. Het legt bijzondere nadruk op het vermogen van de operator om een samenhangend mentaal “totaalbeeld” van meerdere voertuigen tegelijk te behouden en suggereert dat automatisering en externe displays kunnen helpen door eisen aan het werkgeheugen te verlichten, maar deze niet volledig wegnemen. Het document noemt ook fysiologische maatstaven voor werkbelasting als mogelijke manier om overbelasting van de operator in realtime te detecteren of voorspellen. In het algemeen presenteert het besturing van meerdere ruimtevaartuigen als een vraagstuk van menselijke factoren en systeemintegratie, waarbij vooruitgang afhangt van het beheersen van cognitieve grenzen via interfaceontwerp, automatisering en monitoring van werkbelasting.