Dit document is een Defense Intelligence Reference Document (DIRD), een technisch referentieformat dat door de Defense Intelligence Agency (DIA) wordt gebruikt om basiskennis over een specifiek onderwerp vast te leggen voor later analytisch gebruik. DIRD's kunnen het best worden gezien als referentie- en syntheseproducten en niet als oorspronkelijk onderzoek. Het is een van de 38 DIRD's die tussen 2009 en 2011 zijn geproduceerd binnen het Advanced Aerospace Weapon System Applications Program (AAWSAP). Omdat de reikwijdte van AAWSAP een breed scala aan ondersteunende onderwerpen toeliet, heeft niet iedere DIRD in de reeks rechtstreeks betrekking op lucht- en ruimtevaartsystemen of toekomstige dreigingsbeoordeling. De volgende samenvatting weerspiegelt de reikwijdte en inkadering van de DIRD op het moment van schrijven en mag niet worden gelezen als een aanwijzing dat de besproken concepten momenteel zijn gevalideerd. Deze DIRD onderzoekt de theorie en vroege experimenten achter onzichtbaarheidscloaking en beschrijft verschillende manieren waarop een object aan visuele of sensordetectie zou kunnen worden onttrokken, waaronder camouflage, transparantie-effecten en optische cloaking waarbij licht om een object heen wordt gebogen. De nadruk ligt vooral op metamaterialen, negatieve breking en transformatie-optica, en het rapport bespreekt experimenten die al beperkte cloaking bij microgolffrequenties hadden aangetoond. Het rapport stelt dat “onvolmaakte” cloaking in sommige delen van het elektromagnetische spectrum fysiek haalbaar is, vooral voor microgolven, maar dat “perfecte” cloaking niet praktisch is omdat daarvoor materiaaleigenschappen nodig zouden zijn die strijdig zijn met de onderliggende fysica. De algemene conclusie is dat cloaking een wetenschappelijk onderzoeksgebied is met plausibele beperkte toepassingen, maar dat bruikbare cloaking voor zichtbaar licht meer afhankelijk is van toekomstige theoretische doorbraken dan van conventionele vooruitgang in de materiaalkunde.