Officieel brondocument aangeboden via de gekoppelde overheidsrelease.
Bekijk oorspronkelijke bronDocumentsamenvatting
- FD-R06-DOC042
- 11/1/10
- Las Vegas, Nevada
- Release 06
Broninformatie
Gerelateerd in deze release
Acties
Over dit document
Dit document is onderdeel van een officiele openbare overheidsrelease en wordt getoond met de beschikbare broninformatie.
Documentmetadata
- 83.04 MB
AI-vertaling
Binnenkort beschikbaarVertaal de tekst van dit document naar de taal van je voorkeur.
Gratis toegang: alleen vertalen.
Beschrijving (officiele bron)
Dit document is een Defense Intelligence Reference Document (DIRD), een technisch referentieformat dat door de Defense Intelligence Agency (DIA) wordt gebruikt om basiskennis over een specifiek onderwerp vast te leggen voor later analytisch gebruik. DIRD's kunnen het best worden gezien als referentie- en syntheseproducten en niet als oorspronkelijk onderzoek. Het is een van de 38 DIRD's die tussen 2009 en 2011 zijn geproduceerd binnen het Advanced Aerospace Weapon System Applications Program (AAWSAP). Omdat de reikwijdte van AAWSAP een breed scala aan ondersteunende onderwerpen toeliet, heeft niet iedere DIRD in de reeks rechtstreeks betrekking op lucht- en ruimtevaartsystemen of toekomstige dreigingsbeoordeling. De volgende samenvatting weerspiegelt de reikwijdte en inkadering van de DIRD op het moment van schrijven en mag niet worden gelezen als een aanwijzing dat de besproken concepten momenteel zijn gevalideerd. Deze DIRD onderzoekt met laser aangedreven “Lightcraft” als mogelijke goedkope methode om zeer kleine satellieten in een lage aardbaan te brengen door een externe hoogenergetische laser het grootste deel van de voortstuwingsenergie te laten leveren in plaats van volledig te vertrouwen op energiebronnen aan boord. Het rapport combineert een overzicht van nanosatelliettrends met een bespreking van “Lightcraft”-voortstuwingsconcepten, voertuigontwerp, vereisten voor straalbesturing en missiestudies, en stelt dat de meest veelbelovende toepassing het lanceren van nano- of picosatellieten is, vooral aard- en ruimtewaarnemingspayloads van enkele kilogrammen of minder. Het presenteert het concept als potentieel veel goedkoper dan conventionele meertrapsraketten voor zeer kleine payloads, maar noemt ook aanzienlijke praktische beperkingen, waaronder strikte geometrie voor het volgen van de laserstraal, atmosferische verliezen, hoge eisen aan richtnauwkeurigheid en adaptieve optica en een sterke afhankelijkheid van grote laserinfrastructuur op land, zee of in de lucht. In het algemeen presenteert het document laser-“Lightcraft” als een technisch plausibel lanceerconcept waarvan de aantrekkelijkheid afhangt van de vraag of het ondersteunende laser- en straalbesturingssysteem op operationele schaal betrouwbaar en economisch kan worden gemaakt.