Dit document is een Defense Intelligence Reference Document (DIRD), een technisch referentieformat dat door de Defense Intelligence Agency (DIA) wordt gebruikt om basiskennis over een specifiek onderwerp vast te leggen voor later analytisch gebruik. DIRD's kunnen het best worden gezien als referentie- en syntheseproducten en niet als oorspronkelijk onderzoek. Het is een van de 38 DIRD's die tussen 2009 en 2011 zijn geproduceerd binnen het Advanced Aerospace Weapon System Applications Program (AAWSAP). Omdat de reikwijdte van AAWSAP een breed scala aan ondersteunende onderwerpen toeliet, heeft niet iedere DIRD in de reeks rechtstreeks betrekking op lucht- en ruimtevaartsystemen of toekomstige dreigingsbeoordeling. De volgende samenvatting weerspiegelt de reikwijdte en inkadering van de DIRD op het moment van schrijven en mag niet worden gelezen als een aanwijzing dat de besproken concepten momenteel zijn gevalideerd. Deze DIRD onderzoekt ultracondensatoren als energieopslagapparaten met hoog vermogen en stelt dat hun belangrijkste waarde ligt in extreem snel laden en ontladen, een zeer lange levensduur in laadcycli en bruikbaarheid in systemen die korte vermogenspulsen nodig hebben in plaats van langdurige energielevering. Het rapport legt uit hoe ultracondensatoren van batterijen verschillen, bespreekt de materialen en celontwerpen die hun prestaties bepalen en benadrukt dat ze vooral nuttig zijn voor vermogensstabilisatie, noodvoeding, load leveling, regeneratief remmen en andere toepassingen waarbij snelle energieoverdracht belangrijker is dan de totale opgeslagen energie. Het noemt ook nadelen, waaronder een lagere energiedichtheid, zelfontlading en vereisten voor spanningsbeheer die hun bruikbaarheid als zelfstandige vervanging voor batterijen in veel toepassingen beperken. Het document presenteert ultracondensatoren als een rijpende en steeds belangrijkere technologie waarvan de meest geloofwaardige lucht- en ruimtevaart- en militaire toepassingen liggen in pulsvermogenssystemen, raketten en munitie, ondersteuning van elektrische voortstuwing en andere hybride energiearchitecturen, en niet in langdurige primaire energieopslag.